كلر گازي است به رنگ سبز مايل به زرد كه در فشار 5/3 اتمسفر به صورت مايع روغني عقيقي رنگ درمي‌آيد. وزن مخصوص گاز كلر مايع 5/1 برابر وزن مخصوص آب است. يك حجم گاز مايع در شرايط متعارفي 460 حجم گاز ايجاد مي‌كند كه قابل انفجار و اشتعال نمي‌باشد ولي تنفس آن بسيار خطرناك است. گاز كلر را به وسيله شستشو در اسيد سولفوريك خالص نموده و در فشار 25 پوند بر اينچ مربع (PSI ) آن را به مايع و در سيلندرهاي فولادي نگهداري مي‌كنند.
استفاده از كلر جهت گندزدايي آب از ابتداي قرن بيستم آغاز شده است و به صورت گاز و يا پودر مورد استفاده قرار مي‌گيرد. كلر علاوه بر اينكه ميكروب‌كش خوبي است قادر است بعضي از مواد معدني و آلي موجود در آب را نيز اكسيد نمايد و از محيط عمل خارج نمايد. براي درك بهتر از واكنش‌هاي كلر با آب و عملياتي كه كلر در طي تماس انجام مي‌دهد، به بررسي شيمي كلر به شرح ذيل خواهيم پرداخت.
آب مورد استفاده برای شرب و پخت و پز باید عاری از میکروارگانیسم های پاتوژنیک باشد که سبب بیماری می شوند.
زلال سازی آب آشامیدنی آلوده به میکروارگانیسم های پاتوژنیک، به تصفیه ویژه نیاز دارد که گندزدایی نامیده می شود. کلرزنی، معمولترین روش گندزدایی است.
گندزدایی آب آشامیدنی با هدف انهدام عامل‌های میکروبی بیماری‌زا، کنترل میکروارگانیسم‌های مزاحم، ممانعت از رشد مجدد میکروبی در شبکه‌های آبرسانی و حذف یا تقلیل رنگ، طعم و بوی آب به انجام می‌رسد.